MERHABA

Atıf benim en kadim ekürümdür.Hatta tek ekürümdür. Çantalarımı, poşetlerimi az taşımamıştır. Hatta bir zamandan sonra alışkanlık haline getirdi organizasyonlarda buluştuğumuzda tokalaşmadan elimdekilere sarılmaya başladı. Değer verdiklerim arasındadır Atıf Yıldırım.Yardım ettiği için değil, fedakar olduğu için. Kardeş gibiyiz biz onunla.

Bir sabah Messenger’da konuşuyorduk ‘sitemde yazarlık yapar mısın?’ dedi. Düşünmeden ‘evet’ dedim. Köşemi aç hemen ben yazıyı bu hafta yazarım dedim. Ve de geldik, hoş geldik, elimiz boş gelmedik. Eyvallah canım ekürüm Atıf Yıldırım.

SENİ SEVİYORUM

Aslında ne yazacağımı bilmiyorum. Öncelikle ‘’yazar’’ vasfını taşımak için değil de sizlerle yaşadığım günlük sokak maceralarımı paylaşmak için burada olduğumu belirtmek isterim. Ama bu yazarlık konusunu da fazla büyütmemek lazım aslında çünkü ‘’yazar’’ yazana denir. Ben de yazıyorsam ‘’yazar’’ım öyle değil mi? Ama bir kitabım yok. Yani çok kitabım var da sadece okumak için... O halde sadece ‘’yazan’’ diyelim. Bu vasfı taşıyabilirim.

NEDEN SOKAK KIZI?

Çünkü ben sokak lambalarının, kaldırım taşlarının, yaya geçitlerinin ve trafik ışıklarının insanlara sağladığı faydaları görüyorum. Sokak lambaları insanların yüreğini gösterir bana. Kaldırım taşlarında birikir acılar. Yaya geçitlerinin insanların hayatındaki geçişleri, trafik ışıklarının bu geçişi kolaylaştırdığını görürüm. Hayatımda var olmayan insanların da hayatlarında olurum. Bu yüzden ben ‘’Sokak Kızı’’’yım. Sokakları çok severim. Bana o kadar çok şey anlatırlar ki. Sokakların cansız varlıklarıyla konuşurken bazen kendimden geçiyorum . Kendime geldiğimde insanların bana neden kendi kendime güldüğümü düşünerek ‘tipi de hiç deliye benzemiyor’ der gibi baktıklarını görüyorum. Bu yüzden ben ‘’Sokak Kızı’’’yım.

Acılarımı da paylaşacağım sizlerle, sevinçlerimi de… En rezil hallerimi de, en mükemmel hallerimi de… Kısaca hayatı. ’’Paylaşıldıkça dertlerin azalır, sevinçlerin çoğalır’’gibi bir saçmalıktan yana asla değilim! (Hatta aranızda böyle düşünenler varsa, birleşelim) Paylaşmayı severim sadece. Çünkü insanlığın bir parçasıdır. Tenkitlerinize açığım ama umurumda değil.Kim nasıl görmek istiyorsa ve görüyorsa ben öyleyim. Sonuçta görecelidir. Saygı duyarım.

Ben sabaha kadar hiç durmadan yazabilirim. Bu yüzden kısa yazmaya çalışıyorum ve diğer yazılarımı da kısa yazmaya çalışacağım. Çünkü bilgisayardan okumanın çok da keyif vermediğini düşünüyorum.

Haftaya görüşmek üzere…

İnsanlık adına hoşça kalın…

Ben sokak kızıyıııııyiiiiieeemmm,bana acımayıııiiiieeeennnn.

Ben sokak kızıyıııııyiiiiieeemmm,bana inanmayıııiiiieeeennn